Terug naar Therapie

Iets waar ik me absoluut niet voor schaam. Of wil schamen.

Met een brok in me keel nam ik mijn telefoon op. Aan de andere kant van het gesprek, mijn huisarts. Het is ongelofelijk dat het alweer 6 jaar geleden is toen ik voor het eerst voor haar neus zat samen met een vriendin van mij om haar te vertellen dat ik het allemaal niet meer zag zitten. Ik voel me zo anders in vergelijking met 6 jaar terug, maar tegelijkertijd als ik in de spiegel kijken, zie ik nog steeds dezelfde angst in mijn ogen. De angst van het ‘binge eten’ de angst van het door slaan, in alles. De angst van het uiten van emoties, de angst van alleen zijn. Me alleen in deze wereld voelen. Al met al heb ik over de jaar heen geleerd dat alleen zijn niet iets is waar we bang voor hoeven zijn. Sterker nog, het is iets wat ik heb leren dragen als sterk zijn. Ik durf alleen in mijn bed te slapen, alleen naar een stad te gaan, ik ben zelfs vaak liever alleen.

Daarom is ‘samen’ iets wat ik moeilijk kan accepteren. In meerdere situaties ben ik samen, met mensen. Om te beginnen heeft mijn werk alles met ‘samen’ te maken en ben ik zelfs verantwoordelijk voor erg veel mensen ‘samen’. Ik heb uiteraard een super lieve vriend waar mee ik constant samen ben. We gaan samen door het leven. Dan heb je nog vrienden, familie.. Kyra 😉

Buiten Rich om, ben ik doodsbang voor samen. De afgelopen jaren, vooral het afgelopen jaar, heeft ‘samen’ mij hard gemaakt. Samen, daar doe ik niet aan. Want samen maakt je gewoon kapot. Ik geloof er aan, dat ik alleen beter door het leven ga, maar merk dat alleen mij ook niet de gelukkigste maakt. Maar hoe heel je na een breuk van vertrouwen, liefde en mooie tijden? Hoe kun je ooit vertrouwen dat samen dan goed is?

Er zijn meerdere dingen met mij aan de hand. Ik kan ze zo voor je opnoemen, maar toch kan mijn gevoel niet identificeren waar de kern ligt en wat ik er aan kan doen. Dat heb ik zo geleerd. Wanneer je een paniek aanval hebt, of je voorbereid op een domme emotionele uitbarsting, wat gebeurd er daarvoor? Wat maakt dat je je zo gaat voelen. Wat is de kern? In dit geval. Geen idee. Of misschien is het gewoon alles.

Als je je bedenkt dat ik in 2015 voor het laatst voor iemand’s neus zat met een glimlach op mijn gezicht. Zo trots dat ik was dat ik de laatste vragenlijst met alles 10 keer verbeterd was en werd vertelt dat mijn dossier nu ‘closed’ was. Ik liep naar buiten met zo’n bevrijdend gevoel dat ik wel kon vliegen, als het dan echt kon :).

Mijn enige angst was mijn voeding en hoe ik geobsedeerd was met afvallen en of ik er ooit nog terug zou komen. Of ik zou terug vallen in mijn slechte gewoontes.

In de dag van nu. 15 februari 2018. Het is donderdag. Ik ben niet terug gevallen in schadelijke gewoontes, maar ik ben geneigd om ze op te pakken. Niet elke dag, het verschilt. Als het die dag allemaal ‘goed’ gaat ben ik blij, maar wel met een brok in me keel die me helpt herinneren dat me toch wat dwars zit. Op dagen dat ik me omgeef met negatieve dingen, mensen.. Gaat het straight up, kut. December/januari was echt een drama. In mijn bed liggen piekeren en huilen, uit kwaad dat ik mezelf niet begreep. Ik weet dat het niet gewoon zou overwaaien. Want het afgelopen jaar heb ik mezelf dat het hele jaar proberen wijs te maken. Ik kan je vertellen, dat dit absoluut je de verkeerde kant op stuurt, want zo heb ik mezelf de vorige keren in de zooi gegooid. Maar ja, ik moest sterk zijn. Me als voorbeeld opstellen, mensen rekenen op mij. Ik ben verantwoordelijk voor hun. Daarom, geen tijd om me druk te maken, wat die brok in me keel probeert te vertellen.

Ik stond vreselijk te zweten en mijn lichaam trilde. “Wat kan ik voor je doen?” “Ja uh.. geen idee, ik voel me.. geen idee. Ja sorry hoor.” “Je weet niet zo goed waarom en hoe je je voelt?” “Nee, en ik weet dat ik geleerd heb om terug te kijken naar waar het vandaan komt, maar wat ik ook doe. Ik kom er niet uit.” “Je krijgt een doorverwijzing naar een psycholoog.”

Dankjewel. Dit is letterlijk hoe bang een telefoon gesprek, maar ook hoe mijn onverklaarbare rot gevoel me maakt.

“It’s okay, not be okay.”

Love you guys.

Laresz

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s