helen.

Een week na dat oma overleden is. Los van alle na shock en alle dingen die onderling met elkaar mee maakte en nog moesten regelen was er ook nog veel emotie en gevoel in het spel. Wat ons, of in dit geval mij niet heeft kunnen laten rouwen. Ik heb mijn oma nog niet kunnen missen. Nu deze laatste week, is het eindelijk stil. Pakt mijn moeder haar grote projecten weer op, werkt mijn vader aan een klus met zijn collega en begin ik ook weer aan het doorzetten en opzetten van mijn crowdfunding pagina. Leven is weer normaal.

In deze week, heb ik nog niet sociaal kunnen doen. Een onschuldig lunchje met een vriendin waar ik er graag voor wou zijn was er wel. Maar verder, niks. Wat voor een gesprek ga je dan eigenlijk aan? Met mensen die je nooit ziet of amper kent. Ik ben niet dat soort type dat altijd ja zegt als iemand vraag of alles goed gaat. Nee ik ben het type dat eerlijk is. “No man, mijn oma is net overleden en ik wil het huis niet uit en eigenlijk zit ik hier niet voor mijn lol.” Dat is het antwoord wat je van me krijgt. Maar ik heb het geprobeerd.

Het was goed om mijn vriendin te zien. Ze antwoord niet teveel en vraagt niet teveel waardoor ik ook niet alles hoef te herleven als ik het hele verhaal echt vertel. Hoewel het me een naar gevoel geeft als ik er alleen al aan denk. Heel veel pijn en wantrouw, geloof dat weg is en vertrouwen dat weg is. Wat herstelt kan worden met tijd, maar waar ik doorheen moet.

Ik ga al door mijn sociale angst heen. Ik begon net te proberen en toen was er iets dat me weer een grote stap terug deed zetten, wat maakte dat ik mijn vriend om 1 uur s’nachts wakker hield door mijn paniek aanval in tranen, omdat ik alle gedachtes en beelden van alles niet uit mijn hoofd kreeg. Maar het is al oke, hij weet er nu vanaf. En dat is goed. Voor nu is het goed dat hij diegene is die mij er door heen helpt, want vroeger deed ik dat alleen. Het is ook niet elke dag dat je iemand probeert uit te leggen hoe een paniek aanval in elkaar zit en wat er in dan in je hoofd om gaat. Dat is een beetje spannend. Want het is gek voor mensen.

Vrijdag was wel een drempel, waar ik mezelf over heen heb kunnen zetten. Vroeger had ik dat gevecht niet in mij. Die wil. Als mensen tegen je praten, antwoord. Als je de optie hebt om iets leuks te doen. Doe dat. Ook al voel je je er niet naar. Beoefen het. Al gaat het niet gelijk goed.

Mijn ouders en ik gingen naar Amstelveen. De winkels door, langs ma bella en de grote boekhandel en aan het einde van de rit ook naar Sligro, een horeca groothandel (GET EXCITED) om prijzen te checken voor onze toekomstige cafe!! Het deed ons alledrie goed.

Toch loop je op de markt en zie je een kleindochter met haar oma. Zie je de lievelings bloemen van oma. Zie je kleding die oma mooi gevonden had. Of zie je haar lach tijdens de wandeling op de markt. Je voelt haar afwezigheid, maar voelt haar aanwezigheid.

Ik ben aan het helen met baby steps. Maar moet nog door veel door. Het ‘makkelijke’ aan dat ik nu last heb van al deze emoties is dat ik het al eerder heb gehad. Dus deze keer straight on aan kan pakken. Waar een wil is, is een weg. Daar gaat het ook allemaal om draaien met onze uitbreiding. Ik kan niet wachten om jullie alles te laten zien, volgende week I promise! We hebben een beetje een aantal drempels gehad waardoor het proces slomer is gegaan maar we gaan echt nu de puntjes op de ‘i’ zetten. Maar er zijn behoorlijk wat een instanties bij betrokken en ze moeten allemaal on board zijn, anders lukt het niet. Dus daarom duurt iets langer.

Ik vind het belangrijk om de ‘Laresz’ message te blijven spreaden over de wereld. Want onze boodschap en naam is al heerlijk aan het rond gaan, maar het liefst wil ik de hele wereld overtuigen! En daar hebben we jullie al mee. Ik ben daar zo dankbaar voor. Door jullie weet ook iedereen van ons, mij en wat we allemaal doen en mijn droom gaat uit komen met deze uitbreiding en hierdoor kunnen we mensen niet alleen plezier en kennis bieden, maar ook groei en hulp en gezondheid en willen levens veranderen.

Nogmaals. Jullie zo dankbaar. Het maakt me zo emotioneel bijna hoe tof jullie zijn en reageren op alles. Ik ben zo trots op wat we aan het neerzetten zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s